Celem diagnozy pedagogicznej jest określenie rodzaju i przyczyn niepowodzeń szkolnych doświadczanych przez dziecko. Brak adekwatnych do możliwości intelektualnych osiągnięć w nauce, często wiąże się z występowaniem tzw. specyficznych trudności w uczeniu się (dysleksja, dysortografia, dysgrafia), których przyczyną są nieprawidłowości w zakresie funkcji wzrokowych i słuchowych, zaburzenia i opóźnienia rozwoju ruchowego, zaburzenia procesu lateralizacji oraz zaburzenia rozwoju procesów emocjonalno-motywacyjnych. Terapia pedagogiczna (inaczej reedukacja, zajęcia korekcyjno-kompensacyjne) to system zintegrowanych, zaplanowanych i zindywidualizowanych działań, które mają na celu niesienie pomocy dzieciom ujawniającym powyższe nieprawidłowości. Celem terapii pedagogicznej jest kształtowanie takich właściwości psychofizycznych, dzięki którym dziecko może osiągnąć optymalny dla siebie rozwój oraz opanować podstawowe wiadomości i umiejętności szkolne oraz wprowadzenie zmian w zakresie sfery poznawczej, emocjonalno-społecznej, a także rekonstrukcja systemu wiedzy i umiejętności.
Do zadań terapii pedagogicznej  należy zatem: stymulowanie rozwoju psychoruchowego dziecka, kompensowanie stwierdzonych niedoborów rozwojowych, eliminowanie braków dydaktycznych, korygowanie nieprawidłowości w przebiegu procesów i funkcji psychicznych.